| |
Beachvolley
Boottochten
Bungee
Duiken
Fietstochten
Golf
Wandeltochten
Lucha Canaria
Minigolf
Mountainbike
Paragliding
Rotsklimmen
Petanque
Squash
Tennis
Windsurfen en kite
Vissen
Wandelen
Waterpret
Winkelen
|
|
|
|
Er bestaan diverse theorieen over het ontstaan van de lucha canaria. Allen gaan
terug tot de prehispanische periode, waarnaar verwezen wordt in de kronieken van
de Verovering. De eerste vermelding dateert van 1420 en vinden we terug in de
Kroniek van Alvar Garcia de Santa María, waarin gesproken wordt van Canarische
inboorlingen die verbleven aan het Hof van Juan II van Castillië: "het waren
christenen en één van hen was een grote vechter, waarmee niemand wou kampen
ondanks zijn veertig jaar".
Ook verwijzen we naar het Gedicht van Viana (1604), waarin in poëtische taal
wordt verteld hoe Caluca, Rucadén, Arico en Godeto vechten, de gebruikte
technieken, hoe een kamper de eer van een familielid of een vriend verdedigt en
de aanwezigheid van scheidsrechters om twijfels bij de val op te lossen.
De gegevens waarover wij beschikken laten ons evenwel niet toe het gevecht, de
organisatie en het juiste type van houdgreep precies te omschrijven.
Tegenwoordig bestaan er verschillende systemen voor een gevecht tussen ploegen
en individuële deelnemers. Wat een kamp per ploeg betreft, gelden volgende
regels:
-Van drie, de twee besten.
De ploegen bestaan uit drie kampers. De duurtijd van
de houdgreep bedraagt 1,30 min. en de deelnemers bekampen elkaar volgens "las
sillas", waarbij men kan ophouden als men twee of een meervoud van twee
tegenstanders verslagen heeft. Dit systeem heet "van drie de twee besten", omdat
de deelnemer die van drie kampen tegen dezelfde tegenstrever er twee wint, tot
winnaar wordt uitgeroepen.
Navolgende mogelijkheden kunnen zich voordoen:
-een deelnemer behaalt opeenvolgend twee overwinningen en de derde partij gaat
niet door.
-één overwinning en twee maal onbeslist of gestopt.
-een onbeslist en één overwinning voor elke deelnemer. In dit geval wordt na het
derde gevecht een pauze ingelast van 30 seconden, waarna een vierde partij wordt
gehouden met een duurtijd van 1 minuut.
-de drie partijen worden gestopt of eindigen onbeslist. Men telt de vermaningen
van elke deelnemer en, indien gelijk, worden beiden geëlimineerd.
-Lucha corrida: de ploegen bestaan uit 18 deelnemers, de duurtijd van één partij
bedraagt drie minuten en, naargelang de competitie worden één of twee "sillas"
gevormd. Een kamper kan zich terugtrekken, wanneer hij drie of een meervoud van
drie tegenstanders neerhaalt. Alles wordt beslist in één kamp, met uitsluiting
van de verliezer. Een deelnemer met drie vermaningen in éénzelfde wedstrijd mag
niet verder kampen. Als een kamp onbeslist eindigt, mag de deelnemer die reeds
in de arena stond verder vechten en hij wordt geëlimineerd als hij een
overtreding maakt.
-Allen tegen allen: de ploegen bestaan uit zes deelnemers en de duurtijd van één
kamp wordt bepaald op 1,30 minuut.
In dit systeem vecht éénieder tegen éénieder in een éénmalige partij en bij
winst gaat het punt naar de winnende ploeg. Dit systeem wordt toegepast in de
jeugdreeksen, omdat iedere deelnemer zes partijen vecht tegen een verschillende
tegenstander. Het systeem geldt ook in de competitie voor dames.
Bovendien gelden een aantal systemen voor individuele kampen tussen de
deelnemers.
-per gewichtsklasse: de deelnemers kampen volgens de regel "van drie, de twee
besten", waarbij zij in de ring treden tegen tegenstanders van dezelfde
gewichtsklasse.
-per kategorie: de deelnemers kampen volgens de regel "van drie, de twee besten"
tegen tegenstanders van dezelfde kategorie, opgesteld door de Federatie. Er zijn
seniores van de klasse A, B of C en niet geklassificeerden: scholieren en
kadetten.
-Uitdaging: indien een deelnemer ontevreden is over het resultaat van zijn
ontmoeting met een tegenstander, kan hij zich revancheren op twee manieren: "de
rasquera", indien nog dezelfde dag wordt gevochten en "concertado", indien het
gevecht wordt uitgesteld tot op latere datum. De uitdaging kan gaan over vijf of
zeven kampen, "van vijf, de drie besten" of "van zeven, de vier besten".
Zoals in elke gevechtssport met houdgreep, is de wijze van grijpen determinerend
voor een correcte uitvoering. Het Reglement voorziet dat beide deelnemers recht
tegenover mekaar staan, waarbij de linkerhand de buitenrand van de rechter
broekspijp van de tegenstander vastklemt zonder te trekken, met halfgebogen arm
en zonder de laterale boord naar beneden te trekken. De vuist mag niet in
kontakt komen met de lies van de tegenstander om hem naar achter te stoten.
Beide tegenstanders buigen de romp naar voor, tot de rechter schouders mekaar
raken en tot het rechterjukbeen licht in aanraking komt met de rechterzijde van
de tegenstander. Beiden buigen gelijktijdig de rechterhand naar onder in
verticale positie richting de vloer totdat de vingerpunten de bodem raken. Op
dat ogenblik fluit de scheidsrechter om het begin van de kamp aan te kondigen.
|
|
|
|
|
|
