| |
Beachvolley
Boottochten
Bungee
Duiken
Fietstochten
Golf
Wandeltochten
Lucha Canaria
Minigolf
Mountainbike
Paragliding
Rotsklimmen
Petanque
Squash
Tennis
Windsurfen en kite
Vissen
Wandelen
Waterpret
Winkelen |
|
|
|
Op 3 februari 1980
zette Oscar als 10jarige knaap voor het eerst voet aan land in Tenerife. De
familie Heding laat het Smitpad nr 35 in Tilburg voor wat het was, op zoek naar
het grote avontuur. Hun eerste stop was Tenerife en meteen ook een schot in de
roos!
 Papa
Heding was voordien al afgereisd om het eiland te verkennen. Het was een leuke
maar ook moeilijke tijd; behalve een aantal scheldwoorden, die Oscar in
Nederland geleerd had, sprak hij geen woord Spaans en op school werd zijn
linkshandigheid op orthodoxe manier bestraft... De goede oude tijd zeggen ze
dan.
Ze vernamen dat er in Guaza een manège over te nemen was. Vader Heding ging er
op af en werd geconfronteerd met erbarmelijke toestanden, alle paarden werden er
mishandeld en ondervoed. Na een intensieve familiemeeting met de zes broers en
zussen besloten de 3 oudste broers de ranch met 11 paarden, 35 ezels en 2
kamelen over te nemen. Zo liet Oscar de school al op zijn dertiende links liggen.
De eerste weken stierven 7 van de 11 paarden, er viel niets meer voor hen te
doen. Een zeer trieste affaire die de familie buiten hun schuld jarenlang een
slechte naam heeft gegeven.
Oscar werd door zijn broers uitgeroepen tot “ezelkoning” en hij mocht, zo fier
als een pauw, een ezeltje uitkiezen dat zijn partner zou worden op al zijn
ezeltours. Maar Venus zag het niet zitten om het slaafje van Oscartje te worden
en gaf hem een driftige trap in de, toen nog kleine, edele delen.
Dat was meteen ook het einde van het avontuur met de onvoorspelbare ezeltjes. De
drie broers concentreerden zich steeds meer op de paarden en met de hulp van
heel wat professionele buitenlandse ruiters leerden ze beetje bij beetje de
knepen van het vak. Oscar haalde uit al die verschillende rijstijlen, opinies en
ideeën het beste. Door al dat buitenlands bezoek spreekt Oscar nu vloeiend 4
talen (Nederlands, Spaans, Engels en Duits). Op wedstrijden bleek dat hij van al
z’n broers de meest gemotiveerde en getalenteerde ruiter was.
4 jaar lang is hij op het eiland de onomstreden numero uno geweest op alle
Sortija’s en renwedstrijden. Een sortija is een folkloristische paardenmeeting
bestaande uit een ringsteekspel en een sprint. Elk weekend is er wel een dorpje
in de bergen dat zijn eigen sortija organiseert. Het zorgt voor een mooi en
interessant spektakel.
Helaas werd in die tijd geen register bijgehouden, je kon dus ook niet
doorgroeien. Vandaag zijn de sortijas nog steeds ‘serieus’ weekendvermaak, maar
ook dressuur, spring en cross country wedstrijden, winnen steeds meer aan
belangstelling. De wedstrijden worden weliswaar vooral georganiseerd in en voor
eigen stallen, maar de resultaten worden wel genoteerd. Deze wedstrijden zijn
open voor het publiek en zeker een daguitstapje waard.
De paarden die je hier het meest aantreft zijn een mix uit de Arabier, de
Engelse volbloed en de Spaanse Volbloed. Vroeger waren alle dekhengsten militair
bezit en voor 500 Pesetas (3 Euro) kon je je merrie laten dekken. Het ras dat
hieruit ontstaan is, is uiteindelijk ook het meest geschikt voor de lokale
natuur. Zuivere volbloeden zijn te fijngevoelig of te zwak : een Engels Volbloed
heeft binnen de 3 maanden gegarandeerd problemen met de hoeven of de poten,
terwijl de loopstijl van de Spaanse Volbloed bijna zeker problemen met de pezen
oplevert. In de laatste 10 jaar zijn er veel nieuwe ‘mengrassen‘ onstaan, omdat
buitenlanders hun paarden meebrengen en door de invoer van paarden uit Spanje.
Elke paardenliefhebber kan bij Oscar terecht voor een gezellige daguitstap.
Tochten met de nadruk op vrijheid en de natuur, zonder alle poespas die er in
dit wereldje spijtig genoeg meestal bij komt kijken. Dat is meteen ook het mooie
van Tenerife, je kan hier nog mooie tochten maken zonder verkeer, zonder huizen
en zonder de vele wetten die in België en Nederland van kracht zijn, waar je
niet zomaar met je paard buitenkomt. De toerist, de complete beginner, de
grootste angstvogel, kinderen en de meest ervaren ruiter worden bij Oscar in de
watten gelegd. En vooral, Oscar zelf geniet er nog elke dag van om met mensen te
kunnen uitrijden, gaande van een uurtje draven tot een heuse dagtrip naar El
Médano.
Kinderen kunnen vanaf 9 jaar beginnen paardrijden. Toch wordt aangeraden om,
vooral bij meisjes, te wachten tot ze de leeftijd van 12 à 13 jaar hebben
bereikt omdat dan de heupen en botten meer gevormd zijn, zodat dit op latere
leeftijd niet voor problemen zou zorgen.
Ondertussen werkt Oscar al 22 jaar met paarden en is hij vader van 2 jongens;
Benjamin en Oscar’tje’. In zijn duitse vriendin Barbel heeft hij een goede en
complementaire levenspartner gevonden. Samen zijn ze de trotse ouders van de 5
maanden oude Carolina en runnen ze nu de ranch. Een perfecte combinatie: Oscar
zorgt voor de dagelijkse verzorging van zijn paarden, de privé paardjes en de
uitstappen. Bij Barbel kan je terrecht voor het perfectioneren van je rijstijl,
zij heeft dan ook een hele andere leerschool gehad. In Duitsland bracht ze het
tot 2 keer toe tot junior kampioen sprint, met American Paint Horses. Haar
gestalte en uitzonderlijk talent zorgden ook voor veel interesse vanuit de
professionele wereld, maar al snel had ze daar helemaal geen zin meer in.
Paint horses komen uit Verenigde Staten, het zijn intelligente paarden, met een
uitstekend temperament en een ongekend acceleratievermogen. Het is een typisch
westernpaard en wordt in alle takken van de westernpaardensport gebruikt.
Hun beroep zorgt ook regelmatig voor vele grappige situaties, en het verhaal
waarbij Oscar nog steeds tranen van in de ogen krijgt is een dagtrip met een
oude vriend des huizes “Ome Bert” naar El Médano. Oscar was die dag een merrie
aan het inrijden voor een vriend. Het was een prachtbeest en Ome Bert wou kost
wat kost het dier proberen, met grote tegenzin van Oscar. Na zeer veel gezeur
mocht een dolgelukkige Ome Bert op de jonge merrie. Toen hij al in het zadel zat
merkte hij dat de zadelgordel niet voldoende aangesingeld was en besloot hij dat
dat wel vanop het paard kon. Op hetzelfde moment raakte zijn voet het hoofd van
de merrie, die zich een ongeluk schrok, steigerde en zich tegelijkertijd draaide...
en dááár vloog Ome Bert in slow motion van het paard en landde in de enige plant
die in de wijde omgeving te bespeuren was: een joekel van een cactus.
Minder prettig voorval was de dag dat de hengst Apache, op dat moment waanzinnig
verliefd op de knappe merrie Furia, besloot dat Oscar in de weg stond en hem
daarom in de heup beet. Omdat Apache dat niet mag doen strafte Oscar hem door
hem in het oor te bijten! Op dat moment kwam ook Oscar’s hond “meespelen” door
aan Apache’s staart te gaan hangen. Olé. Het werd wat te heet onder de voeten
van Apache en uit angst steigerde hij en klopte met zijn voorhoef Oscar’s 4
voorste tanden uit... ai! Apache is nu geen hengst meer...
En zo heeft Oscar nog duizend leuke verhalen te vertellen, maar wij laten het
hierbij. Misschien komt ooit het boek wel uit, dat hij zelf zegt dat over hem
zou kunnen geschreven worden, maar in afwachting kan je hem nog steeds in volle
actie en levende lijve ontmoeten op zijn manège.
Rancho Bonanza
El Desierto
686 547062
TEKST & FOTO´S: Penelope Uytersprot
|
|
|
|
|
|
