| |
Adeje
Arafo
Arico
Arona
Buenavista
Candelaria
El Rosario
El Sauzal
El Tanque
Fasnia
Garachico
Granadilla
Guia de Isora
Guimar
Icod
La Gauncha
La Laguna
La Matanza
La Orotava
La Victoria
Los Realejos
Los Silos
Puerto de la Cruz
San Juan de la Rambla
San Miguel
Santa Cruz
Santa Ursula
Santiago del Teide
Tacoronte
Tegueste
Vilaflor
|
|
|
|
Om een inzicht te krijgen in het vulkanisch verleden van Tenerife
en de andere Canarische eilanden
kunnen wij ons
baseren op twee bronnen. Vooreerst de absolute zekerheid dat het eiland is
opgebouwd uit vulkanische rotsformaties en verder de mondelinge overlevering die
steunt op verhalen uit het Guanchen tijdperk, aangevuld met bestaande historisch
wetenschappelijke documenten. Er circuleren schriftelijke rapporten over de
grote uitbarstingen in het begin van de 18e eeuw, gesitueerd in een 13 kilometer
lange zone tussen Fasnia en Montaña de las Arenas. Een erg beruchte uitbarsting
vond plaats op 5/5/1706 in Garachico. Met epicentrum op de Montaña Negra, was
het een catastrofale gebeurtenis waarvan de restanten tot op heden zichtbaar
zijn in en rond het oude stadscentrum.
De uitbarsting van Chamorra in 1798 langs de flank van de Pico Viejo liet zich
voelen gedurende een periode van drie maand. De meest recente uitbarsting
dateert van 1909 en was determinerend voor het ontstaan van de Chinyero vulkaan.
Een dergelijke wolk, die voornamelijk bestaat uit zwavelzuur en
zwavelverbindingen, kan daar enkele jaren blijven bestaan en gedurende die
periode van invloed zijn op het weer en het klimaat in de hele wereld. Het
vulkaanstof kan zich lang handhaven omdat boven die hoogte in de atmosfeer geen
neerslag valt, waarmee het zou kunnen verdwijnen. Bovendien komen daar vrijwel
geen verticale luchtbewegingen voor.
Wel waaien er winden die het vulkaanstof geleidelijk in horizontale richtingen
over de atmosfeer verspreiden, waardoor het na verloop van tijd ook boven onze
omgeving terechtkomt. Door de stofwolk kan de intensiteit van het zonlicht
tijdelijk wat afnemen, waardoor de aarde iets afkoelt. Uit onderzoek naar de
gevolgen van een aantal zeer explosieve erupties is gebleken dat de gemiddelde
wereldtemperatuur in de eerste jaren na een zeer explosieve vulkaanuitbarsting
ongeveer 0,3°C daalde.
De normale jaarlijkse variatie van de temperatuur kan echter veel groter zijn
dan de geringe temperatuurafname veroorzaakt door een vulkaanuitbarsting.
Bovendien zijn de temperatuurvariaties op de wereld het gevolg van een grote
verscheidenheid aan processen en kunnen deze van plaats tot plaats sterk
verschillen. De invloed van een vulkaanuitbarsting op het klimaat voor een
bepaald gebied is daarom moeilijk vast te stellen en nog moeilijker te
voorspellen.
|
|
|
|
|
|
