|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
Trefwoorden: Tenerife, wandelen, wandelroute, wandelingen, tochten, excursies,
reizen, reis, bestemming, canarische eilanden, paden, wandelgids,
wandelvereniging, groep, gids, wandeltochten
Punta del Hidalgo
2 Km ten Noorden van Bajamar ligt Punta del Hidalgo (edelmans´ landtong).
Dit stille dorpje telt amper 1.800 inwoners en is bijzonder geliefd bij
toeristen die de stilte en de rust op prijs stellen. Vlakbij gelegen zijn de
tweeling pieken, ¨Dos Hermanos¨ (twee broers) met 344 en 308 meter
respektievelijk. De lokale bevolking beweert dat men hier de mooiste
zonsondergangen van het eiland kan bewonderen.
Het Anaga Gebergte
In het noordoosten van het eiland bevindt zich het immergroene Anagagebergte.
Via La Laguna wordt u doorheen een dicht laurierbos geloodst dat bekend staat
als het mooiste van Tenerife. Na ongeveer 8 Km. komt u aan de Mirador del Valle
de Aguere vanwaar u een prachtig zicht heeft over de vallei van la Laguna en de
Teide.
Even verder, op ongeveer 920 meter boven de zeespiegel, staat het Cruz del
Carmen, een kapel en het beeld van Nuestra Señora de las Mercedes. Deze Mirador
is een populaire stopplaats voor picknicks en barbeques.
Van hieruit kan u een korte wandeling ondernemen naar Taborno dat met 1.024
meter de hoogste top van het Anaga gebergte is.
Punta de Teno
Vanaf Buenavista loopt een goede geasvalteerde weg via twee tunnels doorheen het
Teno Massief.
Op het einde van deze 11 kilometerlange tocht is een parkeerplaats vanwaar u
tevoet verder kan naar de vuurtoren en een baaitje waar men kan zwemmen en
zonnebaden. Wandelaars voorzien zich best van goede wandelschoenen, de kustlijn
bestaat uit scherpe hoekige rotsen. Vanaf de vuurtoren heeft u een prachtig
zicht op de kliffen van Los Gigantes. Deze Westelijke uithoek werd door de
Guanchen aanzien als het einde van de wereld.
Paisaje Lunar
Iets voorbij Vilaflor, richting Teide, (km 65, aan het bordje Lomo Blanco) is er
een brede zandweg naar rechts. Ongeveer 9 kilometer verder aan het bord Paisaje
Lunar volgt u het stenen pad links.
De wandeling naar het maanlandschap is niet echt moeilijk en neemt ongeveer 45
minuten in beslag. Stevige schoenen zijn ook hier wel aan te raden. Let wel dat
hier het weer snel kan omslaan, op een hoogte van 1.600 meter boven de
zeespiegel is een warme trui geen overbodige luxe.
Masca
Vanuit het piratendorp Masca kan u te voet tot aan de kustlijn afdalen. De tocht
neemt 3 à 4 uur in beslag en mensen met een zwakke fysiek beginnen er beter niet
aan.
Degenen die de afdaling wel wagen zullen verrast worden door de prachtige natuur.
Men raadt aan de tocht niet tijdens de hete middagzon te ondernemen en zich in
elk geval van een stevige watervoorraad te voorzien. De afdaling wordt algemeen
aanzien als de mooiste wandeling van het eiland.
Er bestaat de mogelijkheid om vanaf het strand per boot naar Los Gigantes terug
te keren.
El Teide
De wandelmogelijkheden in het Nationaal Park Las Cañadas zijn legio. Raadpleeg
de voortreffelijke Icona wandelkaarten voor gedetailleerde informatie.
Om de Teide te beklimmen heeft u verschillende mogelijkheden. Ofwel via de
kabelbaan en de laatste paar honderd meter te voet afleggen ofwel via Montaña
Blanca.
Onderweg kan u dan in de berghut Alta Vista overnachten. Let wel dat u enkele
dagen op voorhand toelating dient aan te vragen indien u helemaal op de top wil.
Het pad werd enige jaren geleden afgesloten wegens milieu en veiligheidsredenen.
Los Organos
In de ¨Zona Recreativa La Caldera¨ is er een parking voorzien met speelruimte
voor de kinderen en een barbecue of picknick-area.
De wandeling begint gemakkelijk maar al vlug veranderd het pad in een
steenachtige en soms gladde ondergrond.
Maar de tocht zal u geen minuut vervelen. Vrijwel onmiddellijk maakt u kennis
met de woeste natuur die de vulkaangebieden zo typeert.
Vergezeld van diepe ravijnen en prachtige vergezichten op de Orotava vallei en
de Teide komt u tot aan de orgelpijpen.
Adeje
Het pad begint op een oude verbindingsweg tussen de gehuchten van La Quinta en
Los Picos. U vindt deze weg aan het eind van de autoweg TF-6234, die zelf naast
de C-822 in Los Menores ligt.
Het pad heeft stenen afboordingen en wordt nog gebruikt door valschermspringers
die zich vanaf El Miradero (de uitkijkpost) in de diepte werpen. Het gedeelte
dat het gehucht van Los Picos met de Lomo de las Lajas verbindt is relatief plat,
met enkele agrarische zaaibedden aan beide zijden en een vroeger pad dat
gekruist wordt door een andere piste die bijna tot in de bedding van een kleine
kloof reikt. Via de tegenovergestelde flank van deze kleine kloof, tussen her en
der verspreide dennenbomen, stijgt het pad, tot u Lomo de las Lajas bereikt,
waar u een ander pad kruist dat tot Teresme reikt. Het pad daalt via Lomo de las
Lajas met een hoogteverschil van 350m en gaat zig-zaggend op de berghelling
verder. De moeilijkste stukken zijn geplaveid. Het steile gedeelte van het pad
eindigt in de bedding van de kloof van Chavón, waar u twee grote dennenbomen
terugvindt.
Het laatste gedeelte van het pad, een lichtjes steile afdaling, trekt door een
landbouwzone van verlaten akkers en eindigt in Calle Los Molinos, net aan het
beginpunt van de kloof van Barranco del Infierno.
Vertrekpunt: gehucht La Quinta
Aankomstpunt: Adeje
Afstand: 5,2 km
Duur: 3h45m (heen en terug)
Moeilijkheidsgraad: middelmatig
Hoogteverschil: 700 m
Arico
In het centrum van Arico el Nuevo, op het plein van Nuestra Señora de la Luz, en
bij Calle de las Cuevas, begint het pad, daar waar een gedeelte van het
originele plaveisel bewaard is gebleven.
Tussen stenen muren en verlaten akkers blijven enkel de traditionele fruitbomen
over (vijgeboom, amandelboom, moerbeiboom). Langs de Koninklijke Route lopen
afvoerbuizen die het water aanbrengen voor het bevloeien van de akkers -
hidraulische hoogstandjes uitgekiend door de lokale landbouwers - en bemerken we
een groep grotten uitgegraven uit de tufsteen, die er wat verlaten bijliggen.
Het pad gaat verder door een droge zone tot de Barranco Lere bereikt wordt. In
de laterale beddingen van het pad en in de Barranco Lere overheersen de typische
autochtone cactussen zoals cardon alsook de tabaiba enz. Gaandeweg verschijnen
nog andere planten, allen typische planten van de Canarische archipel.
Daarna gaat het zigzag verder tussen stenen muren en verlaten akkers en
moestuinen. Zo´n 500 m van het begin van de weg wordt het pad gekruist door het
kanaal. Een aarden weg brengt ons naar de zone van El Viso, waar de
landbouwcooperatie “Cumbres de Abona” is gevestigd en meteen ook het einde van
de wandeling, ter hoogte van km.66 van de autoweg C-822.
Barranco del Infierno
De “kloof van de hel” is een mooie, afwisselende wandeling naar de waterval van
Adeje. Stevige schoenen zijn geen overbodige luxe.
We starten net boven Adeje aan het einde van de "calle de los molinos"
(molenstraat). Bij het begin heb je aan de linkerzijde al meteen een mooie
"mirador" met uitzicht over de kruising van de barranco del infierno
(hellekloof) met de barranco del agua (waterkloof).
Het huidige traject van de wandeling loopt over het oude pad gebruikt door de
vroegere geitenhoeders en hun kuddes. Het eerste gedeelte van de wandeling loopt
door een dorre, onvruchtbare omgeving met enkele mooie uitzichtpunten, een
uitgedroogd kanaal en traditionele bijenkorven als voornaamste
bezienswaardigheden. na een geleidelijke afdaling en vervolgens een korte
helling, komen we in een zone gekend als "La Acequia Larga" of het grote kanaal.
In deze zone vind je een kleine gemetselde brug in de vorm van een aquaduct.
na ongeveer 2km wandelen en op een hoogte van 455 meter arriveren we aan "las
Cuevas del Marques", de grotten van de markies. Het is vanaf dit punt dat de
omgeving langzaam van uitzicht verandert.We verlaten hier het dorre gedeelte en
komen aan in de vochtige, vruchtbare bedding van de kloof.
Vanaf hier gaat het pad trapsgewijs bergaf tot aan de andere zijde van de
bedding.
Je overbrugt hier een kleine helling van slib en stenen en via een bocht
arriveer je in "La Cogedera”, de steel.
Hier begint het laatste stuk van de wandeling. In dit gedeelte loop je als het
ware door een tunnel van vegetatie, gaande van kreupelhout tot wilgen en
kastanjebomen.
Aan het einde van deze tunnel kom je uiteindelijk aan het meest tot de
verbeelding sprekende en tevens eindpunt van de Barranco del Infierno: de
waterval.
DETAILS
Situering: Adeje
Beginpunt: Calle de los Molinos
Eindpunt: Calle de los Molinos
Afstand: 3.2 km
Duur: 3 hr (heen en terug)
Roque del Conde
"Roque del Conde", een uitdaging die men elke dag kan zien Zodra je de top van
Roque del Conde bereikt hebt, zal het uitzicht je zeker verrassen.
Een aantal tips als je gaat wandelen in natuurbeschermde zones: Blijf op het pad
lopen. Neem geen planten, rotsen, puinstenen, etc. mee. Laat geen afval achter.
Laat geen lucifers vallen.
Als je in Los Cristianos of Las Américas verblijft, heb je zeker Roque del Conde
gezien. Het is de grote berg met de vlakke top die je gelijk achter je ziet.
Deze berg verdeelt Arona van Adeje. Om de top van de berg te bereiken, moet men
eerst een fikse wandeling trotseren. Als je een paar gespierde benen hebt en
goede longen dan kun je zeker de steile paden beklimmen en de top in een paar
uur bereiken. Net boven Arona, in het dorpje Vento, begint de wandeling.Tussen
huisnummers 28 en 30 bevindt zich het pad dat zigzag door 3 ravijnen gaat
voordat je de echte klim begint. Zodra je uit de laatste ravijn bent geklommen,
zie je een stenen huisje. Vandaar gaat er een pad naar de eerste top waar je een
schitterend uitzicht hebt op Los Cristianos en Playa San Juan. Dan vervolgt het
pad naar rechts wat je naar de top brengt. Op de top zul je verrast worden door
het schitterende uitzicht over het eiland. Onthoud dat je de geschilderde
stippen en pijlen moet volgen en neem water mee, aangezien je dit niet op de top
van de berg kan vinden.
De Roque del Conde, belangrijk voor wetenschappelijk geologisch onderzoek, is
een restant van het bergachtig massief dat nauw aansluit met het heuvelachtig
gebied in de omgeving van El Teno en Anaga.
Het wandelpad begint even noordwaarts van Arona in het dorpje El Vento. Tussen
de kleine huisjes door gaat het eerst bergaf over enkele akkers, waar
voornamelijk aardappelen en druiven verbouwd worden. Het gaat verder omlaag over
een goed geplaveid pad tot diep in de Barranco de las Arenas en de Barranco del
Rey. In de zomerperiode is de bodem uitgedroogd maar tijdens de natte
wintermaanden kolkt het water er doorheen als ware het een woeste bergrivier. We
klimmem weer omhoog langs vijgenbomen en agaven, die hun bloemen tonen op
metershoge stengels. De tocht gaat verder langs een verlaten boerderij met een
dorsplaats, waar in vroegere tijden wekenlang de gewassen werden behandeld die
groeiden op de vele terrasvormig aangelegde velden. Overal zijn stenen
akkermuurtjes te zien, die de berg het uitzicht geven van een reusachtig
aangelegde trap, te midden een weelde aan inheemse bloemen en planten. We
genieten van een prachtig uitzicht over de gehele zuidkust van het eiland vanaf
El Médano over Costa del Silencio tot aan Los Gigantes. Het laatste deel van de
klim is behoorlijk steil, maar al het zweten wordt beloond met een panoramisch
zicht op Adeje, de Barranco del Infierno en het Teide massief. Na ruim twee uur
stijgen gaat de terugweg dalend richting Arona, snel op weg naar een verkoelend
terras en een verfrissend drankje.
Vertrek: Arona, Calle Los Molinos
Aankomst: Roque del Conde
Afstand: ongeveer 8 km.
Duurtijd: 3 uur(heen en weer)
Moeilijkheidsgraad: gemiddeld
Hoogteverschil: 350 meter
Wandelingen
Roques de garcia
Een kleine en lichte wandeling maar toch loont de tocht de moeite om van het
landschap van het hooggebergte kunnen genieten.
In de Cañadas, de oorpronkelijke ¨bodem¨van de oerkrater, bevindt zich de
Teide(3718m) en de andere toppen van de Cañadaskraterwand. Midden in het
landschap verrijst er opeens een grillig gevormde rotsformatie met bizarre
vormen: de Roques de Garcia, ooit decor voor speelfilms als Planet of the Apes
en Starwars.
Hoe wellicht de spectaculaire pyroclastische brokstukken zijn gevormd is nog
steeds niet helemaal duidelijk, wel de samenstelling is bekend: m.n. graniet en
basalt. Het graniet is op vele plaatsen geërodeerd door weer en wind en zien er
nu uit als enorme gatenkazen. Deze rotsen vormen ook een van de weinige plaatsen
waar de freeclimbers hun gang gaan. Het basalt is goed te zien bij de rots die
de naam ¨El Cathedral¨ draagt. Hier lijken de 6-hoekige basaltzuilen te zijn
samengepakt en opgestapeld als een waar kunstwerk.
DUIM VAN GOD
De wandeltocht is gemakkelijk te volgen: het is n.l. één van de tochten die is
uitgezet in het nationaal Park de Teide. Aan het einde van de parkeerplaats,
waar de vele touringcars hun stop maken, gaat rechts een zandpad langs de
rotsformatie. Net links voor ons staat dan meteen een rots geïsoleerd van de
rest: de ¨duim van God¨. Hier wordt de foto gemaakt van elke toerist: de
¨duim¨met op de achtergrond de Teide tegen de azuurblauwe lucht.
PICKNICK
We gaan linksom de Roques en komen al snel door lavavelden met touwachtige
vormen. Opeens gaat het pad naar beneden langs een gestolde lavawaterval, nu
stil bewijs voor eens zeer onstuimige tijden hier.Tijdens de picknick komen
steeds meer hagedissen tevoorschijn tussen de Retamabrem, met zijn kenmerkende
witte bloemen. Ze zijn zó brutaal en aan mensen gewend dat ze de kaas uit de
hand eten ! Het mannetje van deze Canarische soort is goed te onderscheiden van
het vrouwtje door zijn opvallende blauwe vlekken in de nek.
Het gaat dan langs ¨El Cathedral¨en met een klimmetje omhoog met prachtig zicht
op de vele bruintinten in het landschap, met al zijn diverse vormen een
versteend stukje verleden, waarin vele krachten heersten om dit te creëren. Je
voelt je dan ècht even heel klein.....
De totale tocht neemt ongeveer 2 uur in beslag en het hoogteverschil bedraagt
rond de 100 meter.
Afdalingen
Barranco del Carrizal (rietveld)
Hierbij moet u rekening houden met een sportieve afdaling met 8 rappels. Het
hoogteverschil bedraagt 400 meter, moeilijkheidsgraad 3. Wat niet vergeten mag
worden is een koord van 40 meter, een surfpak (neo-preen van 3 mm) en schroeven
en platen voor spitsen van 8 cm.
Barranco de Masca/ Barranco seco
(Teno-massief)
Deze afdaling is wandelbaar en bevindt zich ten Zuiden van de Barranco del
Carrizal. Speciale uitrusting is niet nodig.
Barranco del Infierno (Adeje)
Voor mensen met interesse voor speleologie is dit een gedroomde uitstap. Hier is
geen speciale uitrusting nodig en ook het pad is makkelijk om te volgen. Eens
aan de waterval gekomen gaat u met dezelfde route terug.
Barranco del Río (Arico)
Deze afdaling begint op een hoogte van 2.300 meter, ten zuiden van Degollada de
Guajara, en loopt tot Madre del Agua, op een hoogte van 1.600 meter.
Onontbeerlijk voor deze uitstap zijn twee koorden van 60 meter en een neopreen
surfpak.
|
|
|
|
|
|
|
|